Smaak is toch veel belangrijker!

Dit is de actie van Elvera van Leeuwen

( Ik schrijf mezelf in en ontvang een Blind voor 1 dag-pakket met één simulatiebril naar keuze )

Normal d55601971f6f5113e09ee154114431423f1b93c8
van totaal € 500 (149%)

Ik ga met mijn simulatiebril koken voor 20 personen en daag mijn tafelgenoten uit het diner ook op die manier op te beleven. Misschien ziet het er dan wel niet zo netjes uit, maar smaak is toch veel belangrijker!

Omdat ik wel van een uitdaging houdt, geef ik jullie de gelegenheid om mijn uitdaging nog groter te maken. Voor elke 100 euro extra bovenop mijn streefbedrag zal ik de bril 2 uur langer ophouden. Dat betekent dan ook mijn weg door het dorp vinden en boodschappen zoeken in de Albert Heijn als slechtzienden, dat wordt nog wat. Dus ik daag jullie uit om het me zo moeilijk mogelijk te maken! Doneren kan tot 20 juni, dan zal ik de tijd bepalen die ik blind zal gaan voor 1 dag.

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

Bekijk alle donateurs
19-07-2018 | 16:08
24-06-2018 | 22:13
21-06-2018 | 11:44
18-06-2018 | 22:35
18-06-2018 | 22:34
Bekijk alle

The day after

22-06-2018 | 13:42  En dan zit je weer gewoon voor je scherm zonder speciale bril en lach ik om de gekke foto's die we hebben van gisteren. Het was super gezellig tijdens het diner en wat hebben we met z'n allen genoten van de brillen en het lekkere eten.  De voorbereidingen voor het diner heb ik voor een groot deel samen met Frank al vooraf gedaan, maar toen om 13.00 uur de bril opging, heb ik nog wel alle stappen doorlopen om tot een diner te kunnen komen. Een boodschappelnlijstje maken, wandelen naar de supermarkt (wat zijn die stoppen schots en scheef zeg), boodschappen doen, een kaartje kopen en schrijven voor jarige Bram, de kaart bezorgen en naar huis wandelen. Dat alles onder het toeziend oog van mijn mamabuddy! Het toetje bereiden viel best mee, eieren scheiden is nog wel te doen, en ook het mixen ging prima. Alles samen in kleine glaasjes ging wat minder soepel, maar ik heb niet veel geknoeid. En toen het in de koelkast stond, had ik nog even tijd om wt op twitter te plaatsen en te kijken hoe de andere teams het er vanaf brachten. Om 17.30 uur druppelde de eerste gasten binnen en dan wordt het kokerzicht opeens heel onhandig. Waar is iedereen, wie praat er en waar moet ik kijken. Eenmaal aan tafel was dat weer wat meer gestructureerd, en kon ik me weer vrij bewegen tussen de tafels. Ook de gasten moesten er aan geloven en kregen ieder een eigen bril met oogaandoening, Kokervisie, macula, links of rechts uitval. Alles hebben ze geprobeerd, want de brillen rouleerde langs alle tafels. Ze vonden het erg bijzonder en confronterend dat sommige mensen hier dagelijks mee te maken. Ik zelf had ondertussen het idee dat mijn zicht steeds kleiner werd. Bij het tussengerecht koken en opscheppen sloeg ik af en toe een bord over. Dat sommige gasten een Tortelonni zonder Tortelloni kregen lag echter niet aan mij, maar aan mijn mamabuddy die te snel ging uitserveren. Al kreeg die blinde in de keuken er wel de schuld van. Maar iedereen heeft uiteindelijk het complete gerecht gekregen hoor. Om 20.00 uur vond ik het welletjes en heb de bril af gedaan. Zo kon de rest ook eens een kijkje nemen in mijn wereld van blind voor 1 dag.
Lees meer